Don Kichot

Cervantes interesuje mnie nie przygodami, lecz tym, co pod nimi leży: człowiek widzi świat inaczej, niż jest, i idzie do końca.

W cyklu Don Kichot jest niemal zawsze wyciągnięty pionowo, chudy i niezgrabny. Sancho — okrągły, przyziemny, bliżej ziemi. Ta para trzyma całą serię.

To nie ilustracja powieści, lecz refleksja nad tym, jak wygląda upór wobec oczywistości.