Stańczyk

Nadworny błazen polskich królów — jedyny, któremu wolno było powiedzieć prawdę w twarz. Matejko przedstawił go siedzącego samotnie, podczas gdy dwór tańczy.

W moim cyklu Stańczyk pojawia się w różnych epokach i różnych strojach, ale zawsze z tym samym wyrazem — człowieka, który wie więcej niż obecni i milczy.

Ta postać weszła do mojej pracy wkrótce po przyjeździe do Polski i została na zawsze.